Gezondheidsrisico’s gewasbescherming voor omwonenden theoretisch berekenbaar
In de studie is gekeken naar een zogenoemd wetenschappelijk kader spuitzonering. Met een rekenmethode kan worden bepaald wat het gezondheidsrisico is voor mensen die in de buurt van landbouwpercelen wonen. Daarbij wordt onder meer gekeken naar de hoeveelheid gewasbeschermingsmiddel die zich in de omgeving verspreidt, hoeveel daarvan in nabijgelegen woningen terechtkomt en of dit schadelijk is voor bewoners.
De uitkomsten zijn relevant voor gemeenten, die steeds vaker willen weten of woningbouw dichter bij landbouwgrond mogelijk is. Tegelijkertijd leven er bij omwonenden en boeren vragen over de effecten van gewasbeschermingsmiddelen op de gezondheid en over het gebruik van deze middelen in de teelt.
Afstandsnorm van 50 meter
In de praktijk hanteren veel gemeenten een afstandsnorm van 50 meter tussen percelen en woningen. Toch wordt regelmatig onderzocht of hiervan kan worden afgeweken. De Raad van State oordeelde eerder dat de huidige rekenmethodes onvoldoende wetenschappelijk onderbouwd zijn.
Volgens de onderzoekers kan de nieuwe rekenmethode gemeenten helpen om beter onderbouwde afstanden vast te stellen bij de inrichting van de leefomgeving. Daarmee kan spuitzonering nauwkeuriger worden afgestemd op lokale situaties.
Er is nog niet vastgesteld of de methode in de praktijk goed werkt. De nauwkeurigheid en toepasbaarheid onder realistische omstandigheden moeten nog worden getest.
WUR en RIVM geven aan dat vervolgonderzoek nodig is, bijvoorbeeld door de methode toe te passen op concrete praktijksituaties. Daarbij staat de bescherming van de gezondheid van omwonenden centraal.